Jolanta Białoskórska
Do końca pierwszego roku życia małe dziecko potrafi zlokalizować wzrokiem obiekt w różnych obszarach pola widzenia, sięgać po niego ręką i manipulować nim pod kontrolą wzroku.
Potrafi również wykorzystać swoje możliwości wzrokowe do poznawania otaczającego je świata i porusza się w kierunku zauważonych bodźców.
Przy osłabionym widzeniu bodźce dostarczane przez otoczenie mogą być niewystarczające do tego, aby zaistniało funkcjonowanie wzrokowe. Dobrze jest wtedy zwiększyć kontrast, zmniejszyć odległość, dodać dodatkowe oświetlenie, wprowadzić obiekty swiecące. Starajmy sie zachęcać dzieci do patrzenia
jak najwcześniej i róbmy to we wszystkich obszarach aktywności naszego malucha. Jednym z pierwszych sygnałów świadczących o problemach z widzeniem jest brak reakcji na twarz mamy z odległosci ok. 20 cm.
Spróbujmy:
- nałożyć na twarz intensywny makijaż (wyostrzamy w ten sposób kontrast);
- oswietlic twarz dodatkowym światłem latarki lub lampki;
- przesuwać twarz w różne obszary pola widzenia mówiąc w tym czasie do malucha;
- dotykać swojej twarzy reką dziecka.
Inny niepokojący sygnał to brak zainteresowania swoimi rączkami i nóżkami.
Spróbujmy:
- założyć na dłonie i stopy kolorowe skarpetki, rękawiczki, kawałki kolorowego materiału;
- podnosić ręce i nogi dziecka tak, aby mogło je zobaczyć;
- przyczepić do dłoni i stóp małe dzwoneczki;
- dotykać dłoni i stóp podczas pokazywania ich maluchowi.
