dr Alicja Krawczyk
Układ wzrokowy umożliwia przyjęcie większej ilości informacji niż inne zmysły i jego sprawność ma szczególnie ważne znaczenie dla prawidłowego rozwoju dziecka.
Noworodek korzysta ze swojego wzroku podczas krótkich okresów czuwania. Zdaje sobie sprawę z obecności źródeł światła, zwraca oczy, głowę w kierunku okna, lampy. Kilkudniowy noworodek potrafi naśladować mimikę twarzy matki. Większość noworodków potrafi wodzić w poziomie, a niektóre opanowują także wodzenie w pionie.
Przy osłabionym widzeniu następuje zaburzenie funkcji okoruchowych, prawidłowe ruchy gałek ocznych nie rozwijają się, a w ciągu kilku tygodni pojawia się oczopląs. Może nastąpić zniesienie fiksacji centralnej. Noworodek będzie używać fiksacji okołodołkowej lub obwodowej.
Przy opóźnieniu dojrzewania wzrokowego oczy mogą pozostać zwrócone ku górze i na zewnątrz, jak podczas snu. Jeśli nie ma żadnego obiektu wyraźnie widocznego, zachęcającego do przeniesienia spojrzenia, ruchy sakkadowe i wodzące są trudne do opanowania. Dziecko bedzie nieświadome, że istnieje jakakolwiek informacja wzrokowa, jeśli występuje zbyt mało bodźców wzrokowych potrzebnych do zaktywizowania mózgu.
Do tego, abyśmy mogli pomóc dziecku w rozwinięciu podstawowych funkcji wzrokowych potrzebna jest wczesna diagnoza nie tylko medyczna, również funkcjonalna.
Dr Lea Hyvarinen, fińska okulistka i neurofizjolog, opracowała system testów pozwalających na ocenę widzenia noworodków. Są to testy wykorzystujące patrzenie preferencyjne.